Ανακοινώσεις

Μητροπολίτης Σουηδίας Κλεόπας, Οφειλόμενο ταξίδι στον Αρκτικό Κύκλο

Στα όρια του Αρκτικού κύκλου, στα βόρεια της Σουηδίας, 1000 χιλιόμετρα από την έδρα της Επαρχίας του στην Στοκχόλμη, μετέβη ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας, από την Παρασκευή, 18 Μαρτίου έως και την Κυριακή, 20 Μαρτίου 2022, συνοδευόμενος από τον Προϊστάμενο του Μητροπολιτικού Ναού Όσλο, Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτη κ. Αλέξανδρο Λουκάτο, πραγματοποιώντας ποιμαντική επίσκεψη στην Ιεραποστολική Κοινότητα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Överkalix.

Έτσι, εντός της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, και δεδομένης της άρσης των περιοριστικών μέτρων για την καταπολέμηση της πανδημίας, επετράπη στον Ποιμενάρχη να επισκεφθεί την κοινότητα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, η οποία ιδρύθηκε το 2000 και ανήκε στο παρελθόν στην πρώην Εξαρχία των εν Δυτική Ευρώπη Ορθοδόξων Παροικιών Ρωσικής Παραδόσεως. Κατόπιν διαλύσεως της Εξαρχίας, η κοινότητα υπήχθη κανονικώς στην Ιερά Μητρόπολη Σουηδίας.

Το απόγευμα της Παρασκευής, τους δύο κληρικούς υπεδέχθη στο αεροδρόμιο του Luleå, ο Ιερολ. Διάκονος κ. Ουρβανός Urban Widetun, και τους μετέφερε στο παρεκκλήσιο της Μεταμορφώσεως, όπου εκεί τους καλωσόρισαν ο Εφημέριος Αιδ. Πρεσβύτερος Δρ. Βενέδικτος Bengt Pohjanen και η Πρεσβυτέρα του Μόνικα.

Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στην Ακολουθία του Μικρού Αποδείπνου και στην Β΄ Στάση των Χαιρετισμών στο παρεκκλήσιο της Μεταμορφώσεως, το οποίο κοσμείται από 100 και πλέον φορητές εικόνες, έργα της Πρεσβυτέρας Μόνικας Pohjanen. 

Το μεσημέρι του Σαββάτου, ο Σεβασμιώτατος και ο π. Αλέξανδρος παρεκάθισαν σε γεύμα, που προσέφερε ευγενώς το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο της ως άνω κοινότητος και ακολούθησε συνεδρίαση του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου, με τη συμμετοχή των ανωτέρω, του π. Βενεδίκτου και του Διακόνου Ουρβανού, κατά την οποία εξεφράσθη η ευγνωμοσύνη όλων προς την Ιερά Μητρόπολη, για την συνεχιζόμενη ηθική και υλική υποστήριξη, ο δε Ποιμενάρχης συνεχάρη τον π. Βενέδικτο για το λίαν αξιέπαινο ιεραποστολικό, ποιμαντικό και συγγραφικό του έργο, καθώς και την Πρεσβυτέρα Μόνικα για την ιστόρηση του παρεκκλησίου με εικόνες, σλαυϊκής κυρίως τεχνοτροπίας.

Το απόγευμα της ιδίας, ο Επίσκοπος χοροστάτησε στην Ακολουθία του Εσπερινού και του Όρθρου (κατά το Σλαυωνικό Τυπικό) και συνομίλησε με τη νεολαία της κοινότητος.

Την Κυριακή το πρωί, ο Μητροπολίτης προεξήρχε της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στο παρεκκλήσιο της Μεταμορφώσεως, με την συμμετοχή των π. Αλεξάνδρου, π. Βενεδίκτου και Διακόνου Ουρβανού. Η Θεία Λειτουργία τελέστηκε στην Ελληνική, Σουηδική, Αγγλική, Ρωσική και Φιλανδική γλώσσα.

Στην ομιλία του, ο Επίσκοπος ανέφερε τα εξής: “Είμαστε σήμερα μαζί, για να αποδείξουμε την ενότητά μας εν Χριστώ, να συμπροσευχηθούμε, να ενισχυθούμε πνευματικά στο στάδιο των αγώνων της Σαρακοστής.

“Σήμερα εορτάζεται η μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, ο οποίος υπήρξε κορυφαίος Διδάσκαλος των Ορθόδοξων Δογμάτων, ακαταγώνιστος πολέμιος των κακοδοξιών και Κήρυξ της θείας Χάριτος. Η χάρις του Θεού, ως ενέργεια, είναι άκτιστη. Την άκτιστη χάρη μπορούμε μόνο να την αισθανόμαστε και να την ζούμε εμπειρικά. Η χάρη του Θεού προσεγγίζει τον άνθρωπο με τα Μυστήρια της Εκκλησίας, αλλά ζητά και την δική μας ανταπόκριση. Τότε μόνον καθίσταται ενεργή και καρποφόρος.”

Ακολούθως, συνεχάρη τους Κληρικούς της κοινότητος: “Συγχαίρω τον λίαν αγαπητό Αιδεσιμολ. Πρεσβύτερο Δρ. Βενέδικτο για το πλούσιο συγγραφικό και μεταφραστικό του έργο στη Σουηδική γλώσσα, μέσω του οποίου γίνεται γνωστό το έργο των Πατέρων της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην φιλόξενη χώρα του Βασιλείου της Σουηδίας.

“Μαζί με τον Ιερολογ. Διάκονο κ. Ουρβανό, καλείστε, να ανταποκριθείτε στις σύγχρονες απαιτήσεις του ρόλου μας ως κληρικών.

“Στο παρεκκλήσιο που βρισκόμαστε σήμερα, το κοσμούν αγιογραφίες της Πρεσβυτέρας Μόνικας. Το παρεκκλήσιο αυτό αποτελεί κόσμημα της Ορθοδοξίας στην Βόρεια Σουηδία.

Εν κατακλείδι, ο Μητροπολίτης Κλεόπας εξέφρασε την ευαρέσκεια του προς τους εθελοντές και τα μέλη της κοινότητος: “Ευλογώ τα εκλεκτά μέλη του Εκκλησιαστικού σας Συμβουλίου και σας συγχαίρω όλους για τον ιεραποστολικό σας ζήλο, τον οποίο και στηρίζουμε παντοιοτρόπως, ηθικώς και οικονομικώς. Με πολλή χαρά, σας αναμένουμε όλους στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης. Οι κληρικοί μας θα λειτουργήσουν μαζί μας και οι λαϊκοί θα συμμετάσχουν στην λατρευτική σύναξη προσευχητικώς.”

Περατωθείσης της Θείας Λειτουργίας, ο Ποιμενάρχης καθαγίασε τις νέες αγιογραφίες στον τρούλο του παρεκκλησίου και προσέφερε στην κοινότητα τις μελέτες του στην Αγγλική για τον Άγιο Νεκτάριο Πενταπόλεως, και στην Σουηδική την Θεία Λειτουργία, ένα παιδικό βιβλίο, τους Χαιρετισμούς, και τις Αναβάσεις του π. Ευσεβίου Βίττη, προσφορά της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Γενικού Διευθυντού της, Πανιερ. Μητροπολίτου Φαναρίου κ. Αγαθαγγέλου.

Το ζεύγος Pohjanen προσέφερε στον Σεβασμιώτατο μια εικόνα του Χριστού κι ένα άλμπουμ με τη συλλογή των εικόνων της Πρεσβυτέρας Μόνικας.

Στην Κυριακάτικη λατρευτική σύναξη παρέστησαν, επίσης, οι εκπρόσωποι της Λουθηρανικής Εκκλησίας της περιoχής του Luleå κ.κ. Åsa Nyström, Charlotte Rehnman και Μaria Sundin και oι εκπρόσωποι του Δήμου Överkalix Εντιμ. κ. Αnne Jacobsson και κ. Νiclas Hökfors.

Aκολούθησε γεύμα σε εστιατόριο της περιοχής και το απόγευμα της ιδίας, ο Σεβασμιώτατος ανεχώρησε για την έδρα της Επαρχίας του στην Στοκχόλμη, ο δε π. Αλέξανδρος για το Όσλο.

Ανακοινώσεις

Metropolitan Cleopas of Sweden: A Long Overdue Visit to the Arctic Circle

STOCKHOLM – H.E. Metropolitan Cleopas of Sweden and All Scandinavia traveled to the outskirts of the Arctic Circle in northern Sweden, 1000 kilometers from his see in Stockholm, from Friday March 18th to Sunday March 20th 2022, accompanied by the Presiding Priest of the Annunciation Metropolitan Church in Oslo V. Rev. Fr. Alexandros Loukatos, to conduct an archpastoral visit to the Orthodox Missionary Community of the Transfiguration of Christ in Överkalix.

In the midst of Great Lent, thanks to the easing of pandemic restrictions, the Metropolitan was able to visit the Transfiguration of Christ Missionary Community, which was established in the year 2000 and previously operated under the aegis of the former Exarchate of Orthodox Parishes of Russian Tradition in Western Europe. After the dissolution of the Exarchate, the mission came under the canonical jurisdiction of the Holy Metropolis of Sweden.

On Friday afternoon, the two clergymen were met at Luleå airport by the Rev. Deacon Urban Widetun, who took them to the Transfiguration Chapel, where they were welcome by the parish priest Rev. Dr. Benedikt (Bengt) Pohjanen and his wife Presbytera Monika.

Afterwards, His Eminence presided over the office of the Great Compline and the 2nd Stanza of the Salutations to the Theotokos at the Transfiguration Chapel, which is adorned by over 100 portable icons, written by Presbytera Monika Pohjanen.

On Saturday noon, Metropolitan Cleopas and Fr. Alexandros attended a luncheon that was graciously offered by the Parish Council of the aforementioned mission, followed by a parish council meeting which they attended together with Fr. Benedikt and Deacon Urban, during which the parish council members expressed their gratitude to the Holy Metropolis for its continued moral and financial support. On his part, Metropolitan Cleopas congratulated Fr. Benedikt for his very commendable missionary, pastoral, and literature ministry, along with Presbytera Monica for adorning the chapel with handmade Slavic-style icons.

That afternoon, the Metropolitan officiated the offices of Vespers and Matins (according to the Slavic rite) and engaged in a conversation with the youth of the mission.

On Sunday morning, Metropolitan Cleopas presided over the Archieratical Divine Liturgy in the Transfiguration Chapel, assisted by Fr. Alexandros, Fr. Benedikt, and Deacon Urban. The Divine Liturgy was celebrated in the Greek, Swedish, English, Russian, and Finnish languages.

In his sermon, the Metropolitan noted that “we are gathered together today to demonstrate our unity in Christ, to join in prayer, and to draw spiritual strength for our struggles in the stadium of Great Lent.”

He went on to say that “today, we commemorate St. Gregory Palamas, Archbishop of Thessaloniki, who was a leading Teacher of Orthodox Doctrine, an invincible combatant of heresy, and a herald of divine Grace. The Grace of God is uncreated as an energy. We can only sense and experience uncreated grace empirically. God’s grace brings man closer to the Sacraments of the Church, but also awaits our response. Only then does it become active and bear fruit.”

Afterwards, Metropolitan Cleopas congratulated the mission clergy. “I congratulate our dearly beloved Rev. Presbyter Dr. Benedikt for his extensive publications in Swedish as an author and translator, thanks to which the work of the Orthodox Church Fathers is becoming widely known in this hospitable land of the Kingdom of Sweden.”

The Metropolitan added that “together with the Rev. Deacon Urban, you are called to respond to the contemporary demands of our role as clergymen.”

Commenting on the chapel’s iconography, he stated that “this chapel, where we are gathered today, is adorned by Presbytera Monika’s iconography. This chapel is a gem of Orthodoxy in Northern Sweden.”

Concluding his sermon, Metropolitan Cleopas offered words of encouragement to the volunteers and parishioners. “I extend my blessings to the fine members of your Parish Council and congratulate you all on your missionary zeal, which we manifoldly support morally and financially. I await you all most joyfully at the St. George Cathedral of Stockholm, where your clergymen will concelebrate with us and the laity will join us in prayer at our liturgical gathering.”

Following the Divine Liturgy, Metropolitan Cleopas blessed the latest iconography on the chapel’s dome and offered the mission English-language copies of his studies on St. Nectarios of Pentapolis and Swedish-language copies of the Divine Liturgy, children’s books, the service of the Salutations to the Theotokos, and Fr. Eusevios Vittis’ work Anavaseis, courtesy of the Church of Greece’s publishing house Apostoliki Diakonia and its Director General His Excellency Metropolitan Agathangelos of Fanarion.

The Pohjanen couple presented to His Eminence an icon of Christ, painted by Presbytera Monika, and an album with her icon collection.

Also attending the Sunday liturgical gathering were representatives of the local Lutheran faith based community in Luleå Mdmes. Åsa Nyström, Charlotte Rehnman and Μaria Sundin, as well as representatives from the Municipality of Överkalix the Honorable Ms. Αnne Jacobsson and Mr. Νiclas Hökfors.

A luncheon followed at a local restaurant, and that same afternoon Metropolitan Cleopas returned to his see in Stockholm, while Fr. Alexandros left for Oslo.

Ανακοινώσεις

Μητροπολίτης Κλεόπας – λίγες σκέψεις για την Κυριακή της Ορθοδοξίας

Σήμερα που γιορτάζει η Ορθόδοξη Εκκλησία, ας προβληματιστούμε από τα λόγια του μακαριστού Μητροπολίτου Κεφαλληνίας κυρού Γερασίμου Φωκά κι ας αναλογιστούμε το ρόλο μας ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί.

Έλεγε, λοιπόν, ο αοίδιμος των Κεφαλλήνων Ποιμενάρχης: “Λένε οι Πατέρες της Εκκλησίας ότι εκτός από τις εικόνες που έχουμε στα τέμπλα, εκτός από τις εικόνες που έχουμε στα σπίτια μας, υπάρχουν και κάποιες άλλες εικόνες, αδελφοί μου, κι εκεί είναι τα δύσκολα. Είτε το πιστεύουμε, είτε δεν το πιστεύουμε, είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, είτε το αντέχουμε, είτε δεν το αντέχουμε, είναι πολύ βαρύ, ασήκωτο, είμαστε όλοι μας, κι εγώ που σας μιλώ, κι εσείς που με ακούτε, όλοι μας είμαστε εικόνες Θεού. Θυμάστε εκεί στον Παράδεισο, στην πατρίδα μας, στο σπίτι μας, εκεί στην καταγωγή μας τη μοναδική, τί ελέχθη από το Θεό: “Ποιήσωμεν άνθρωπον κατ᾽ εικόνα και καθ᾽ ομοίωσιν.”

Και συνεχίζει ο μακαριστός Ιεράρχης Γεράσιμος: “Αδελφοί μου, σαν αυτή την Κυριακή, Κυριακή της Ορθοδοξίας, έγινε κάποτε ένα κήρυγμα σε μια πόλη. Ήταν ένας δεσπότης, ο μακαριστός Μητροπολίτης Χαλκίδος Νικόλαος Σελέντης, αγία ψυχή, για να καταλάβετε πόση αρετή είχε ο άνθρωπος αυτός, ακούστε τι έκανε. Ανέβαινε στο δεσποτικό θρόνο, να μιλήσει και τόσο πολύ τον έπιανε συγκίνηση, τόσο πολύ έτρεχαν τα δάκρυα του, που δεν μπορούσε. Έλεγε “Δόξα σοι ο Θεός!” Και κατέβαινε. Κι αυτός ο άνθρωπος μίλησε τέτοια μέρα σαν τη σημερινή και είπε: “Σήμερα είναι η Κυριακή της Ορθοδοξίας. Κι αν μπει κάποιος μέσα στην εκκλησία που είμαστε, και πάρει την εικόνα του Κυρίου μας, που είναι εδώ στο τέμπλο, και την κατεβάσει από κει, κι αρχίσει και την κλωτσάει, και τη φτύνει και τη βρίζει και την ποδοπατά, τί θα πούμε όλοι μας; ότι είναι ασεβής.

Αν όμως εγώ πάρω μια άλλην εικόνα, που αξίζει πιο πολύ από την εικόνα που είναι από ξύλο και χρώμα, που είναι ο άνθρωπος, η εικόνα του Θεού, που γι᾽ αυτή την εικόνα κατέβηκε ο Θεός κι έγινε άνθρωπος και μπήκε στη Βηθλεέμ και μπήκε στην Υπαπαντή, στου Συμεών τις αγκαλιές, και μπήκε στον Ιορδάνη και μπήκε στον Τάφο, αν πάρω αυτή την εικόνα του ανθρώπου, του κάθε ανθρώπου και κάνω και σ᾽ αυτή ποδοπατήματα και βρισιές και συκοφαντίες και αδικίες και εκμετάλλευση, τί πρέπει να είμαι; Ασεβέστατος.”

Ας διατηρήσουμε, αδελφοί μου, αυτές τις σκέψεις μέσα μας κι ας κατανοήσουμε ότι η Ορθοδοξία δεν αποτελεί καύχημα και μουσειακό θησαυρό του παρελθόντος, αλλά πηγή ζωής, τρόπο πνευματικής ζωής και έκφρασης, χριστοποίηση για τους εγγύς και τους μακράν, μιας και ο Χριστός είναι χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας.

Ανακοινώσεις

Α’ Χαιρετισμοί της Θεοτόκου, Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης

Ἄγγελος πρωτοστάτης, οὐρανόθεν ἐπέμφθη, εἰπεῖν τῇ Θεοτόκῳ τό, Χαῖρε· καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ, σωματούμενόν σε θεωρῶν Κύριε, ἐξίστατο, καὶ ἵστατο κραυγάζων πρὸς αὐτὴν τοιαῦτα·

Χαῖρε, δι΄ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει· χαῖρε, δι΄ ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει·

Χαῖρε, τοῦ πεσόντος Ἀδὰμ ἡ ἀνάκλησις· χαῖρε, τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις·

Χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς· χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καὶ ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς·

Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις βασιλέως καθέδρα· χαῖρε, ὅτι βαστάζεις τὸν βαστάζοντα πάντα·

Χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν ἥλιον· χαῖρε, γαστὴρ ἐνθέου σαρκώσεως·

Χαῖρε, δι΄ ἧς νεουργεῖται ἡ κτίσις· χαῖρε, δι΄ ἧς βρεφουργειται ο Κτίστης·

Χαῖρε, νύμφη ἀνύμφευτε.

Ανακοινώσεις

Κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας του συλλόγου Παγκρήτιου Σύλλογου Δανίας ‘Κρήτη’

Την Κυριακή 27/02, μετά την Θεία Λειτουργία ο πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτη π.Σωσίπατρος , φίλοι και μέλη του συλόγου Παγκρήτιος Σύλλογος Δανίας ‘Κρήτη’ μετέβησαν στο εστιατόριο KRETA (Jyllingevel 56) για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του συλλόγου. Ευχαριστούμε για την φιλοξενία τον Παγκρήτιο Σύλλογο Δανίας «Κρήτη» ο οποίος είναι ένας μη κερδοσκοπικός σύλλογος, αναγνωρισμένος από τις αρχές της Δανίας και της Ελλάδας, με πολυετή παρουσία στην χώρα.

Οι ευχές για μία καλή και ειρηνική χρονιά ακούστηκαν ως οι πλέον επίκαιρες.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εκδήλωση και την παρουσία του συλλόγου μπορείτε να επισκεφτείτε την ομάδα τους στο Facebook: https://www.facebook.com/groups/534300896648161/

Ανακοινώσεις

Ο Μητροπολίτης Σουηδίας Κλεόπας σε εκδηλώσεις ειρήνης για την Ουκρανία

Στις 28 Φεβρουαρίου 2022, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας προσεκλήθη από τον Επίσκοπο της Λουθηρανικής Εκκλησίας της Σουηδίας στη Στοκχόλμη κ. Andreas Holmberg στη “Διαθρησκειακή Εκδήλωση Ειρήνης για την Ουκρανία”, που πραγματοποιήθηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιακώβου Στοκχόλμης, πλησίον των Ανακτόρων.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους μέλη του Σουηδικού Κοινοβουλίου, κληρικοί και μέλη άλλων χριστιανικών δογμάτων και ομολογιών και ετέρων θρησκειών, καθώς και εκπρόσωποι του Ερυθρού Σταυρού.

Στην ομιλία του, στην αγγλική γλώσσα, ο Σεβασμιώτατος, αρχικά ανέφερε τα εξής: “Μόλις οι πρώτοι γενικοί περιορισμοί και τα μέτρα για την καταπολέμηση της παγκόσμιας πανδημίας άρχισαν βαθμιαία να αίρονται σε όλο τον κόσμο, τότε εμφανίστηκε μια νέα απειλή. Όλος ο κόσμος παρακολουθεί με δέος το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία. Η αγωνία, που συσσωρεύτηκε τις τελευταίες εβδομάδες, έφτασε τελικά στο αποκορύφωμά της, με την τραγική είδηση της έναρξης των ένοπλων συγκρούσεων σε ολόκληρη την Ουκρανία. Η ανθρωπότητα κοιτάζει με πόνο και λύπη τα τεκταινόμενα, προσευχόμενη για την κατάπαυση του πυρός και την επικράτηση της ειρήνης. Το μυαλό και η καρδιά μας στρέφεται προς τα αθώα θύματα –τους ανθρώπους που έχουν παγιδευτεί στον παραλογισμό του πολέμου, ηλικιωμένοι και νέοι– και προσευχόμαστε για την προστασία και την απαλλαγή τους “από πάσης θλίψεως, οργής, κινδύνου και ανάγκης”.”

Επανέλαβε τα αισθήματα της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, του Πνευματικού Ηγέτη συμπάσης της Ορθοδοξίας ανά τον κόσμον, ο Οποίος κάλεσε “τους ηγέτες όλων των κρατών, των ευρωπαϊκών θεσμών και των διεθνών οργανισμών να εργασθούν για την ειρηνική διευθέτηση της κρίσιμης αυτής καταστάσεως με ειλικρινή διάλογο, ο οποίος αποτελεί το μόνο μέσο επίλυσης κάθε προβλήματος και αντιμετώπισης κάθε διαφοράς”.

Ακολούθως, ο Μητροπολίτης Κλεόπας ανέφερε τα εξής: “Όπως ακριβώς, μετά τη φρίκη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τα κράτη σε όλο τον κόσμο συνεργάστηκαν, για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματά τους και εγκαινίασαν μια εποχή ευημερίας, άνευ προηγουμένου, με τον ίδιο τρόπο, μία από τις ευλογίες που προέκυψαν από την πανδημία του Covid-19 ήταν η ικανότητα της ανθρωπότητας να συνεργαστεί για το κοινό καλό. Οι χώρες συνεργάστηκαν, μοιράζοντας γνώσεις, πόρους και άλλα αγαθά, για να δαμάσουν τον σιωπηλό και αόρατο αυτό δολοφόνο. Επιστήμονες και ερευνητές, πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες και καθημερινοί πολίτες συγκέντρωσαν τις προσπάθειές τους, τις προσευχές και τις ελπίδες τους, καθώς συμμετείχαν σε ενεργό διάλογο, για να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του κοινού αυτού εχθρού. Οι θρησκευτικοί ηγέτες, οι οποίοι συμμορφώθηκαν πλήρως με τις κυβερνητικές οδηγίες και υπεβλήθησαν σε πολλές θυσίες, για να αναδείξουν ως υψίστη προτεραιότητα την προστασία της ανθρώπινης ζωής, οφείλουν τώρα να ηγηθούν του μηνύματος ειρήνης και διαλόγου. Οι πολιτικοί ηγέτες σε παγκόσμιο επίπεδο θα πρέπει να συνεργαστούν και πάλι για τη διαμόρφωση ενός ενιαίου μετώπου σε περιφερειακές κρίσεις και διμερείς προκλήσεις, όπως έκαναν κατά τη διάρκεια της πανδημίας.”

Η προσλαλιά ολοκληρώθηκε με τα λόγια του Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ο Οποίος κάλεσε “όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να ακολουθήσουν αυτόν τον δρόμο του διαλόγου και του σεβασμού του διεθνούς δικαίου, προκειμένου να τερματιστεί η σύγκρουση και να επιτραπεί σε όλους τους Ουκρανούς να ζήσουν αρμονικά.”

Στις 21 Φεβρουαρίου ε.ε., ο Μητροπολίτης Κλεόπας, ανταποκριθείς στην πρόσκληση του Καρδιναλίου της Στοκχόλμης κ. Anders Arborelius, μίλησε σε παρόμοια εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ερρίκου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στη Στοκχόλμη.

Και στις δύο ως άνω εκδηλώσεις, τον Σεβασμιώτατο συνόδευσε ο Εφημέριος του Καθεδρικού Ναού Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτης κ. Βαρθολομαίος Ιατρίδης.

Ανακοινώσεις

Metropolitan Cleopas of Sweden Participated at Peace Events for Ukraine

On February 28, 2022, His Eminence Metropolitan Cleopas of Sweden and All Scandinavia was invited by the Bishop of the Lutheran Church of Sweden in Stockholm, His Grace Anders Holmberg, to the “Interfaith peace demonstration for Ukraine,” held at St. James Cathedral of Stockholm, near the Palace.

The event was honored by the presence of Members of the Swedish Parliament, Clergy and members of other Christian denominations and other religions, as well as representatives of the Red Cross.

In his speech in English, His Eminence initially stated the following: “No sooner did the first general restrictions and measures to combat the global pandemic, begin to slowly be lifted around the world, then the specter of a new threat has appeared. The entire world looks on at the outbreak of war in Ukraine. The suspense, building up over the past few weeks, has finally come to a climax, with the tragic news of the commencement of armed conflicts throughout Ukraine. Humanity looks on with pain and suffering, praying for the fighting to cease, and peace to prevail. Our minds and hearts go out especially to the innocent victims – the people who have been caught up in the war madness, old and young alike – and we pray for their protection and safety against “all affliction, wrath, danger, and distress”.”

He reiterated the sentiments of His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew, the senior-most Spiritual Leader of the world’s Orthodox Christians, when He calls “on the leaders of all states, European institutions and international organizations to work for a peaceful settlement of this critical situation through candid dialogue, which is the only means of resolving any problem and facing any challenge.”

Subsequently, Metropolitan Cleopas stated the following: “Much like the response following the horrors of World War II, when the nations of the world collaborated to face their problems and ushered in an era of unprecedented prosperity, in a similar way, one of the blessings resulting from the Covid-19 pandemic was humanity’s ability to quickly come together and collaborate for the greater good. Countries cooperated by sharing knowledge, resources, and other goods to tame this silent and invisible killer. Scientists and researchers, civic and religious leaders, and everyday citizens pooled their efforts, energies, prayers, and hopes, as they engaged in active dialogue to help defeat this common enemy. Religious leaders, who cooperated fully with government mandates and made many sacrifices to actively demonstrate that the protection of human life is a sacred cause central to our calling, must spearhead this message of peace and dialogue. World leaders should show the same commitment to collaboration and the formation of a united front in regional crises and bilateral challenges as they did during the pandemic.”

The speech concluded with the words of Patriarch Bartholomew, who called “upon all sides involved to follow the road of dialogue and respect for international law, to bring an end to this conflict and allow all the people of Ukraine to live in harmony.”

On February 21, responding to the invitation of the Cardinal of Stockholm His Eminence Anders Arborelius, Metropolitan Cleopas spoke at a similar event, which took place at the St. Eric Cathedral of the Roman Catholic Church in Stockholm.

In both of the above events, His Eminence was accompanied by the Pastor of the St. George Cathedral in Stockholm, the V. Rev. Archimandrite Bartholomew Iatridis.

Ανακοινώσεις

Ομιλία Σεβ. Μητροπολίτου Σουηδίας κ. Κλεόπα εις μνήμην του μακαριστού προκατόχου του, Μητροπολίτου πρ. Αμασείας κυρού Παύλου

Καθεδρικός Ναός Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης

Κυριακή του Ασώτου, 20 Φεβρουαρίου 2022

Αδελφοί μου,

Φθάσαμε ήδη στη δεύτερη Κυριακή του κατανυκτικού Τριωδίου, κατά την οποία οι Πατέρες της Εκκλησίας μας όρισαν, να διαβάζεται το απόσπασμα του Ιερού Ευαγγελίου, που αναφέρεται στην παραβολή του «Ασώτου Υιού». Η Εκκλησία ανοίγει, θα λέγαμε, το θησαυροφυλάκιο των αρετών, παρουσιάζοντας αυτή τη φορά το δρόμο για τη μετάνοια. Στο πρόσωπο του νεότερου γιού, αναγνωρίζουμε τον άνθρωπο, ο οποίος, εξαιτίας της αμαρτίας, χάνει την επικοινωνία του με το Θεό, αφού η παρουσία του Θεού τον ενοχλεί και τον καταπιέζει. Έχει μια δική του αντίληψη για την ελευθερία, ότι δηλαδή μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Από την άλλη, ο Θεός Πατέρας δεν αρνήθηκε να του δώσει την ελευθερία και το μέρος της περιουσίας που του ανήκε, αλλά επιβεβαιώνεται και το γεγονός ότι, ακόμη κι όταν αποφασίζουμε να βγάλουμε το Θεό από τη ζωή μας, Εκείνος δεν αρνείται να μάς προσφέρει τις δωρεές Του.

Όταν ο άνθρωπος που απομακρύνεται από το Θεό διασκορπίζει όλες τις πνευματικές και ηθικές του δυνάμεις, δηλαδή κάθε τι που τον χαρακτηρίζει ως πρόσωπο, τότε απογυμνώνεται από αυτές, ζει άσωτη ζωή, νιώθει πνευματική πείνα και τελικά νιώθει μέσα του ένα τρομακτικό κενό. Το σημαντικό, όμως, είναι ότι, ζώντας αυτή την αθλιότητα της αμαρτίας, «ήλθε εις εαυτόν». Συνειδητοποίησε το πνευματικό κενό και την απομόνωση. Αυτό ήταν το πρώτο βήμα για τη μετάνοια. Ακολούθησε η μεγάλη απόφαση της επιστροφής στην πατρική εστία. Η μετάνοια ολοκληρώνεται με την πραγματοποίηση της επιστροφής.

Στα μέσα της εβδομάδος που μάς πέρασε, πληροφορηθήκαμε τη θλιβερή είδηση της εκδημίας εις Κύριον του μακαριστού Μητροπολίτου πρώην Αμασείας κυρού Παύλου, ο οποίος υπήρξε και ο άμεσος προκάτοχος του ομιλούντος και επί σαράντα έτη ποίμανε θεοφιλώς την Ι. Μητρόπολη Σουηδίας. Η τοπική μας Εκκλησία οφείλει στο Μητροπολίτη Παύλο την απόκτηση του Καθεδρικού μας Ναού στη Στοκχόλμη, του Μητροπολιτικού μας Ναού στο Όσλο, της ενορίας μας στην Ουψάλα και της ενορίας μας στο Γκέτεμποργκ. Παράλληλα, με το ποιμαντικό του έργο, ο Μητροπολίτης Παύλος αναλώθηκε και στο συγγραφικό έργο, ιδιαίτερα στον τομέα του Κανονικού Δικαίου, αλλά και καταγράφοντας την ιστορία και τη σημασία του Αγίου Μύρου στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Πρέπει, επίσης, να σημειώσουμε ότι ο μεταστάς Ιεράρχης διακόνησε και στην Πατριαρχική Αυλή επί 16 έτη, μέχρι και την εκλογή του ως Μητροπολίτη Σουηδίας, το 1974.

Ο ομιλών μόλις έλαβε γνώση της θλιβερής αγγελίας, έσπευσε να αναπέμψει δέηση υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του αοιδίμου Ιεράρχου, ενώ και στη συνέχεια θα προσκαλέσει όλους, να συμπροσευχηθούμε στο τρισάγιο που θα τελεστεί, για την ανάπαυση της ψυχής του και με την πεποίθηση ότι, αναστάς, πορεύεται προς τον ουράνιο Πατέρα και συνεδράζεται στο υπερουράνιο θυσιαστήριο. Ο Θεός να τον αναπαύει και να έχουμε την ευχή του!

Ανακοινώσεις

Remarks by H. E. Metropolitan Cleopas of Sweden at the Screening of “Man of God” at the 11th Balkan New Film Festival

Stockholm, February 19, 2022

We find ourselves gathered here tonight, coincidentally (or perhaps not so coincidentally) around the same time that Christians around the world prepare to embark upon their annual journey into Holy and Great Lent, for the screening of a truly remarkable film that focuses on faith, longsuffering and perseverance, and the age-old relationship between the Creator – God – and His logical creatures – human beings.

I would like to take this opportunity to thank Ms. Jelena Mila, Festival Director of the Balkan New Film Festival, and all her associates for the gracious invitation they extended to me to speak at tonight’s event, as well as Mrs. Yelena Popovic, the screenwriter and director of the truly seminal and thought-provoking film “Man of God,” which we will be blessed to watch together.

This film is a cinematographic tribute to the final thirty years of the life and ministry of St. Nectarios of Pentapolis, spanning the period between 1890-1920, beginning with his removal from the Patriarchate of Alexandria, his appointment as Director of the Rizareios Seminary in Athens (which also happens to be my alma mater), and the establishment of his convent in Aegina and falling asleep in the Lord.

Since its release, this film has been widely discussed, in part because it featured exceptional actors from Greece and abroad. It enjoyed great success at the box office and sparked interest among moviegoers and the general population.

From a personal standpoint, I had been eagerly awaiting the release of this film ever since I first heard of it. I have been researching St. Nectarios’ life for well over twenty years and have been blessed to have experienced the intercessions and grace of this longsuffering and wondrous contemporary saint throughout my life and priestly ministry. My relationship with him is empirical. As a seminarian, I attended and graduated from the Rizareios Seminary in Athens – the institution whose direction he assumed some years following his exile from Egypt. Through his intercessions, I received my Ph.D. from the Aristotelian University of Thessaloniki with a dissertation focusing on his five-year ministry at the Patriarchate of Alexandria. As a writer and researcher, my studies on St. Nectarios were deemed worthy – no doubt through the grace of the saint – to receive an award from the Academy of Athens and be published by major publishers like the Church of Greece’s official publishing house and missionary arm Apostoliki Diakonia.

Throughout my nearly three decades of ministry in the priesthood, I have been blessed to establish chapels and parishes dedicated to him – the most recent, here at the Holy Metropolis of Sweden and All Scandinavia, where, by the grace of God, we formed the parish of St. Nectarios in Stavanger, Norway several years ago.

Like countless others – clergymen and laypersons alike – St. Nectarios’ life has served as an exemplary paradigm, a source of inspiration, and a constant reminder of God’s invitation to place our trust in Divine Providence, endure injustices and adversities with Christian forbearance, live out our love for Christ through the exercise of perfect love toward our neighbor. Over 100 years after his saintly repose, St. Nectarios’ life continues to touch, affect, and teach people from all around the world, including those who have heard of him from stories retold by members of the older generation, who met him in person or knew others who had met him, the innumerous persons who have been healed of their infirmities or otherwise benefitted from his wondrous intercessions, the faithful who have studied his life or read about him and immediately felt drawn by the knowledge that the continuity of the tradition of the Holy Fathers of the Church and the manifestation of saints graced by God with miraculous powers remains fully intact and can be affirmed in our lifetime through the person of the righteous Metropolitan Nectarios of Pentapolis.

And so, needless to say, my eagerness and interest continued to grow as the debut of this film drew closer. Following my initial excitement and the slew of emotions that I experienced the first time that I watched the life of the saintly figure to whose study I dedicated the majority of my adult life play out on the big screen, I began to reflect on what this film met to me. My thoughts ultimately turned to silent movies – the kind that were prominent during the same time period in which tonight’s film is set. I hope that a brief recount of my acquaintance with its director and some thoughts from the wisdom contained in the ark of Orthodox Christian monasticism, which I will share with you, will better explain why.

My initial contact with Mrs. Yelena Popovic was when I received a phone call from her sometime prior to the start of the production of “Man of God,” during which she asked for copies of my studies on St. Nectarios. I advised her to wait until my two-volume publication on the saint would be published in both Greek and English, which would provide her with ample information for her script.

Together with her husband Alexander, she honored me with her presence at the book presentation which was held in Athens in November 2019. Since then, she would call me from time to time – especially during filming – to ask for information on the saint’s ministry; particularly at the Patriarchate of Alexandria and the Rizareios Seminary.

Following our conversations after the successful release of her film, I realized that she wasn’t much interested in my comments regarding how well it was received by Greek audiences. Instead, she displayed an intense interest in learning about the personal experiences that I had in my life involving this miraculous saint of the 20th century.

I realized that what interested her most of all was the audience’s ability to share in St. Nectarios’ suffering while watching the film, and not its commercial success or ensuring that it would become a box office hit and receive nothing but favorable reviews!

From my interaction with her, I ascertained that I was dealing with a person of great faith, a laconic individual who preferred to keep a low profile, and who was primarily concerned with provoking thought and reflection among the viewers, teaching them through silence, and saying much in as few words as possible. In other words, a person who followed the example of the saint’s life of silence.

There is no doubt that the film “Man of God” is a creation that bears Mrs. Popovic’s unique signature, because through this film the qualities of her own character and personality shine through, as if we were watching a silent movie, with limited or non-existent dialogue, replaced instead with the deafening and relentless silence of the saint’s communication with those with whom he enters into dialogue and associates.

The saint’s outcry in the face of the injustices with which he was confronted goes silent and his silence cries out! His silence was not a passive and disengaged stance of cowardice, but rather, a virtue, which was altogether different from what we are used to seeing in our bustling society.

According to St. Isaac the Syrian, silence is the “language of the age to come…the eternal, supremely joyful heavenly kingdom,” and for St. John of Climacus, silence is the “mother of prayer, mystical spiritual progress, hidden spiritual elevation.”

The director gives her film the spiritual dimension of St. Nectarios’ ministry. Through his meticulous neglect or silence, the saint emulates the stance adopted by our Lord during His Holy Passion, which is why St. Sophrony of Essex says that “the silence of God is the most eloquent and polite response to our improprieties.”

Silence speaks louder than words and aims at seeing truth prevail. It is a lesson that remains timeless. The righteous Nectarios followed the path of silence, which has the power to bring God down to earth and speak to the souls of the people, to shape consciences, to work miracles, to lead us to repentance, contrition of the heart, and prayer.

Moses, who was blessed to see God with his own eyes, would communicate with God through silent prayer. He would supplicate Him from the innermost depths of his heart to stand by him in the face of difficulties and lead His people to the Promised Land. God would respond to Moses’ silence by saying: “Why do you cry out to me?” (Exodus 14:15). Moses’ silence would reach God as a loud outcry, and He would intervene, answer his prayers, and protect His chosen people from their enemies.

St. Nicholai Velimirovich notes that “there are three things about which you mustn’t hasten to talk: about God, until you have strengthened your faith in Him; about the sin of another, until you have come to know your own; and about what tomorrow will bring.”

Silence is the bulwark that holds back the raging rapids of empty talk. It is a type of heroic behavior and spiritual work against the “boldness” of impertinence and gall, the “side chatter” through which we don’t enter into dialogue and communicate, as the Nobel laureate George Seferis characteristically noted.

At the start of this speech, I noted the fact that tonight’s screening takes place shortly before the Church prepares to enter into the period of Holy and Great Lent, which is often referred to as “the stadium of virtues” in the writings of the Holy Fathers. During this period of heightened spiritual askesis or asceticism, the Church prescribes a strict fast. However, as is frequently noted, the spiritual exercises we engage in during Lent have more to do with what comes out of our mouths, than what goes in. Forgiveness, longsuffering, self-sacrifice, humility, forbearance, offering blessings in response to curses, sending up thanksgiving and prayers in response to injuries are some of the virtues that will prove necessary to successfully complete this journey, which culminates in the triumph and ineffable joy of the Lord’s glorious Resurrection – which also signifies mankind’s resurrection!

A series of holy figures from the Scriptures are “spotlighted” – so to speak – during this period, such as Job and Joseph, Moses and the Prophets from the Old Testament, and the Theotokos and Lazarus from the New Testament; and of course, ultimately, Christ Himself, who endures treachery, betrayal, mockery, scourging, abandonment, ingratitude, slander, and the Golgotha of Crucifixion, reaching the furthest depths of humility and “kenosis” – the emptying of Himself – to bring about the completion of His salvific ministry. For through the Cross and His descent into Hades, Christ abolishes the power of the devil, frees the human race from the bonds of death, and through His triumphant Resurrection on the third day, He opens the path of Resurrection for all those who would believe in Him and follow Him.

One of St. Nectarios’ most beloved sayings was the phrase “Σταυρός, ἡ μερὶς τοῦ βίου μου” or “The Cross is a part of my life.” In many ways, it is quite fitting that tonight’s film, “Man of God,” is being screened so close to the start of Great Lent, for what else was the saint’s life but an embodiment of this Lenten passage that leads to the Resurrection. Each of us has his or her own cross to bear, and there is no life not without its own Golgotha, but by the Grace of our Lord, we now know fully well that life’s chapter does not end at the Cross, but that its epilogue lies in the Resurrection. Every Cross has a Resurrection, and as a hierarch of Christ’s Church, the righteous Metropolitan Nectarios of Pentapolis not only preached and taught this to his flock, but actively embodied it in his life.

St. Nectarios chose to meticulously resign himself from arguments and pointless debates, to keep silent, to exercise self-awareness, and to know himself in order to defend himself from the ongoing slander and defamation that he suffered for years, preferring instead to seek refuge in the protection of God. The events leading up to his righteous repose – and especially those that followed – the many manifestations of his miraculous intercessions, the spread of his fame throughout the world, the recognition and affirmation of his sainthood, and even our gathering here tonight to reflect upon and draw inspiration from his life through its worthy depiction via the Seventh Art, cinema –, is a testament to this “man of God’s” full participation in the Resurrection and crown of salvation offered by Christ the God-man.

St. Seraphim of Sarov’s insight was personified in St. Nectarios’ holy life: Gain your inner peace and thousands of people around you will be saved, without you even knowing it.”

Truly, over a century after his righteous repose, St. Nectarios continues to teach, work miracles, save, and heal as a “Man of God!”

Ανακοινώσεις

Ο Σουηδίας Κλεόπας στο Φεστιβάλ Βαλκανικών Ταινιών

Το Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2022, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας κ. Κλεόπας τέλεσε την έναρξη του 11ου Φεστιβάλ Νέων Βαλκανικών Ταινιών στη Στοκχόλμη, με ομιλία του αφιερωμένη στην ταινία της Yelena Popovic “Ο άνθρωπος του Θεού”, ένα κινηματογραφικό αφιέρωμα στα τελευταία 30 χρόνια της επίγειας ζωής και δράσης του Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως (1890-1920), αρχής γενομένης από την απομάκρυνσή του από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, το διορισμό του ως σχολάρχη στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή των Αθηνών, την ίδρυση της μονής του στην Αίγινα και την οσιακή κοίμησή του.

Στην ομιλία του στην αγγλική γλώσσα, η οποία προηγήθηκε της προβολής της ταινίας, ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε την ηθοποιό και σκηνοθέτη κ. Jelena Mila, Διευθύντρια του Φεστιβάλ, για την τιμητική πρόσκληση που του απηύθυνε, όταν τον επισκέφθηκε στην έδρα της Επαρχίας του, στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, στις 16 Φεβρουαρίου 2022, καθώς και την σκηνοθέτη και παραγωγό της ταινίας κ. Yelena Popovic, για την προβολή της εκκλησιαστικής δράσεως και πνευματικότητος του Αγίου Νεκταρίου στους φίλους του κινηματογράφου.

Είναι γεγονός ότι, αρκετούς μήνες πριν την έναρξη των γυρισμάτων της ταινίας, η σκηνοθέτης κ. Yelena Popovic είχε επικοινωνήσει με τον Μητροπολίτη Κλεόπα, για να προμηθευτεί το δίτομο έργο του για τον Άγιο Νεκτάριο στην αγγλική γλώσσα, σε μετάφραση του Ελλογ. Καθηγητού κ. Χριστοφόρου Τριπουλά, των εκδόσεων της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, που επιμελήθηκε προσωπικώς ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Φαναρίου κ. Αγαθάγγελος, για να έχει ικανό υλικό για τη σύνταξη του σεναρίου της ταινίας της.

Ο Μητροπολίτης Κλεόπας αναφέρθηκε στην ομιλία του, στη γνωριμία του με την κ. Popovic, λέγοντας, μεταξύ άλλων, τα εξής: “Είχα την τιμή, να συναντήσω την κ. Popovic στην Αθήνα. Από τις συζητήσεις που κάναμε, συνειδητοποίησα ότι αυτό που την ενδιέφερε ήταν η μετοχή των θεατών στα παθήματα του Αγίου Νεκταρίου, σε μια ταινία με περιορισμένους ή ανύπαρκτους διαλόγους, οι οποίοι αντικαθίστανται από τη βοώσα σιωπή της επικοινωνίας του αγίου. Η κραυγή του αγίου στις αδικίες σωπαίνει και η σιωπή του κραυγάζει! Η σιωπή που δεν ήταν μια παθητική και ανενεργός στάση δειλίας, αλλά μια αρετή, αλλότρια προς τη σύγχρονη κοινωνία μας. Ο άγιος ακολούθησε τη σιωπή, που είχε τη δύναμη να μιλάει στις ψυχές των ανθρώπων, να μεταστρέφει συνειδήσεις, να θαυματουργεί, να οδηγεί στη μετάνοια και την προσευχή. Η σιωπή του ήταν μία μορφή ηρωϊκής συμπεριφοράς, ενάντια στην “τόλμη” του θράσους των συκοφαντών του. Την εγνωσμένη παραίτηση από το λόγο και τον αντίλογο, τη σιωπή και “το γνώθι σαυτόν” επέλεξε ο άγιος, “προς υπεράσπισιν” του εαυτού του, στη συκοφαντική δυσφήμιση που υπέστη σε όλη τη ζωή του, επαναπαυόμενος διαρκώς στην αμυντική ασφάλεια του Θεού!”